روستای کلاته منار

سلام اینا عکسای چندتا از نامه هایی هست که بچه های روستا تو اردوجهادی برام نوشته بودن و شش ساله نگهشون داشتم

اون روستا رو خیلی دوست داشتم مردمش تشنه یادگیری بودن حتی یه روز

یه خانمی که کمرش خم بود و ظاهرا بالای 70سال داشت اومده بود تصحیح قرائت نماز!
بچه ها هم خیلی مهربون و با استعداد بودن...

این روزا که میرم تو جاده سمت خونه مون از جلوی فرعی این روستا رد میشم
و هر دفعه تقریبا ماهی دوبار یاد این بچه ها می افتم

ارزومه یه بار دیگه برم این روستا
نامه ها رو ببرم و ببینم بچه ها هنوز منو یادشون میاد....

عکسا زیاد بود اما بعد آپلود برعکس میشد برا همین حذفشون کردم

کج دار و مریز...